আজি কালি বহু চেষ্টা কৰিওঁ
চকুলু এটোপাল নোলাই__
তেওঁক দিয়া কথা ৰাখিচো,
“নাকান্দো আৰু কোনো দিন”
অথচ
সৌ সিদিনালৈ
চকুলুৱে খেদি ফুৰিছিল মোক…
কলেজৰ কেন্টিন অথবা
বাথৰূমত উচুপি উঠুতে
সহপাঠিয়ে দাত নিকতাই হাহিছিল…
চিগাৰেটৰ ধোৱাই
কুণ্ডলি পকাই উৰুৱাই নিচিল
মোৰ সমষ্ট সত্তা….
তাৰপিছৰ কিছুদিন
মই মোক হেৰুৱালো…
ক’ত আছিলো নিজেই নাজানিলো…
কাৰোবাৰ নিস্থা আৰু ভালপোৱাই
পুনৰ জনম দিলে মোক…
আৰু এতিয়া অকলশৰে এৰি
মোৰ সপোনপৰি অহাবাতে
উভতি গ’ল….
আস্থা হীনতাৰ বন্ধ কোথাত
নিশব্দে পৰি ৰলো মই…
এতিয়াওঁ চৰাই হ’ব খোজে
মোৰ মন;
ভগা দেউকাৰে মুক্ত আকাশত উৰাৰ
মিচাঁ আৰু ব্যৰ্থ চেষ্টাত….
No comments:
Post a Comment